Obowiązki bezrobotnego

1. Osoba bezrobotna ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.
2. Osoba bezrobotna ma obowiązek przyjmowania propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, stażu, szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych. Osoba bezrobotna ma obowiązek poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenia zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie.
3. Osoba, która z własnej winy nie ukończyła szkolenia, jest obowiązana do zwrotu kosztów szkolenia z wyjątkiem sytuacji, gdy powodem nieukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
4. Osoba bezrobotna jest obowiązana zawiadomić w ciągu 7 dni powiatowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności oraz zaistnienia innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku.
5. Osoba bezrobotna, obowiązana jest zawiadomić powiatowy urząd pracy o zamierzonym pobycie za granicą lub pozostawaniu w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia. Całkowity okres zgłoszonego pobytu za granicą oraz braku gotowości do podjęcia zatrudnienia nie może przekroczyć łącznie 10 dni, w okresie jednego roku kalendarzowego. Zasiłek za ten okres nie przysługuje.
6. Osoba bezrobotna jest obowiązana do składania lub przesyłania powiatowemu urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach pod rygorem odpowiedzialności karnej oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie w terminie 7 dni od dnia uzyskania przychodów. W razie niedokonania tych czynności zasiłek lub inne świadczenia z tytułu bezrobocia przysługują od dnia złożenia oświadczenia i innych wymaganych dokumentów.
7. Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, o którym mowa, obciąża w równych częściach małżonka oraz inne osoby spełniające warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
8. Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się :
   • świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach;
   • świadczenie pieniężne wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie;
   • zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 78 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;
   • koszty szkolenia, w przypadku nie ukończenia tego szkolenia z własnej winy, z wyjątkiem sytuacji, gdy powodem nieukończenia szkolenia było podjęcia pracy lub innej pracy zarobkowej;
   • koszty przygotowania zawodowego dorosłych, w przypadku nie ukończenia przygotowania zawodowego dla dorosłych z własnej winy, z wyjątkiem sytuacji, gdy powodem nieukończenia przygotowania zawodowego dorosłych było podjęcie pracy lub innej pracy zarobkowej;
   • zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę;
   • świadczenie pieniężne wypłacone z Funduszu Pracy za okres po śmierci uprawnionego;
   • świadczenie przedemerytalne wypłacone w kwocie zaliczkowej, jeżeli organ rentowy odmówił wydania decyzji ustalającej wysokość emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego.
   Kwoty nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


9. Osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, ma obowiązek poinformować powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie jej zmiany i składa wniosek z prośbą o przesłanie odpisów kart rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu.
10. W przypadku, o którym mowa w pkt. 9 osoba, która zmieniła miejsce zameldowania lub miejsce pobytu, ma obowiązek zgłoszenia się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu.
11. W przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby, z wyjątkiem osób odbywających leczenie w zamkniętych ośrodkach odwykowych, bezrobotny ma obowiązek przedstawić zaświadczenie o niezdolności do pracy na druku ZUS ZLA.